И отдалечи се Каин от лицето Господне и се засели в земята Нод, на изток от Едем.
И отдалечи се Каин от лицето Господне и се засели в земята Нод, на изток от Едем.
По Божие повеление Каин бил принуден да напусне родната земя, в която Господ най-осезаемо проявявал Своето присъствие, и да заживее като бездомен и безприютен скитник. Мястото на новото му обитаване, където се установило и неговото потомство, Писанието нарича „земята Нод“ и уточнява, че тя се намира „на изток от Едем“. Според някои тълкуватели „земя Нод“ не е собствено име на определена страна, а нарицателно обозначение на земята на изгнанието и страданията (от глагола נוּד , нуд — „скитам се“, „стремя се без цел“, „блуждая“.), в действителност разположена на изток от Едем, която е „земята на блаженството“.
Няма посочени паралелни места.
Св. Ефрем Сириец (306 – 373)
Когато Каин понесе наказанието, а към това наказание бе прибавен и знакът (за причината за него вече говорихме, но ще премълчим какво точно е било то, понеже не е необходимо), тогава Писанието казва за Каин: „И отдалечи се Каин от лицето Господне и се засели в земята Нод, срещу Едем“ (Бит. 4:16, по синодалния превод на бълг. език: на изток от Едем. Думата קִדְמַת (кидмат) идва от корена קדם (qedem), който означава едновременно „изток“ и „пред/отпред“.).
Каин се отдалечи от своите родители и братя, защото виждаше, че те не встъпват с него в брачни съюзи. Земята била наречена Нод (Наид), защото и тя треперела и стенела. Вероятно, по Божие слово, тя е била подложена и на друго проклятие: „Когато обработваш земята, тя няма вече да ти дава силата си“ (Бит. 4:12).